Cukier zalać gorącą wodą i gotować na silnym ogniu pod przykryciem, często mieszając dopóki się nie rozpuści, dodać ocet. Zwilżonym w wodzie pędzelkiem obmywać boki rondelka, aby cukier nie krystalizował się. Ugotować syrop „do nitki” (2 stopnia), zrobić próbę: gdy kropla syropu spuszczona z łyżki pozostawia za sobą „nitkę”, jest gotowy. Zdjąć z ognia, skropić powierzchnię syropu wodą. Przelać do miski, lub w tym samym naczyniu wstawić do zimnej wody i ochłodzić do ok. 60°C (powinien być dobrze ciepły). Ucierać drewnianą łyżką lub pałką, aż zacznie bieleć i gęstnieć. Gdyby gęstniał zbyt szybko wlać 1 – 2 łyżki gorącej wody lub dodać sok z cytryny albo rozpuszczony kwasek cytrynowy. W czasie ucierania lukier gęstniejący na brzegach naczynia zsuwać nożem ucierając bez przerwy.

  Utarty lukier przyprawić do smaku rumem lub dodać jeszcze soku z cytryny albo kwasek cytrynowy, zależnie do czego ma być użyty.

   Lukier można barwić na różowo, czarną kawą lub karmelem na kremowo itp. Lukrem takim (nie ucieranym) lukruje się np. drobne pierniczki. Po upieczeniu i ostudzeniu wkłada się je do większej miski, polewa ciepłym lukrem i ostrożnie miesza rękami, następnie mokre układa się je w jednej warstwie na blasze i wstawia do letniego piekarnika albo ustawia w ciepłym pomieszczeniu na 24 godziny, aby obeschły.

   Tym samym lukrem (rozcieńczonym rumem, wodą) lukruje się pączki, nabijając każdy pączek na widelec lub na cienki patyczek i zanurzając w lukrze. Pączki osącza się, układa się na specjalnej siatce lub na blasze i obsusza.

   Rozrzedzonym lukrem przy pomocy pędzelka smaruje się po wierzchu strucle z makiem, z marmoladą, placki drożdżowe, placki kruche przekładane różnymi masami, jak też pieniki lub krajanki.